سه سال پس از وعده ارتقای مجتمع سلامت سقز، صفر اقدام اجرایی؛ دانشکده پرستاری سقز در بلاتکلیفی کامل
سقزرووداو- ۱۵ آبان ۱۴۰۲، وزیر وقت بهداشت از ارتقای مجتمع آموزش عالی سلامت سقز به دانشکده پرستاری خبر داد. اما نزدیک به سه سال بعد، نهتنها هیچ اقدام اجرایی ملموسی برای تحقق این ارتقا انجام نشده، بلکه هیچیک از الزامات اولیه یک دانشکده مستقل نیز فراهم نشده است: نه ردیف بودجه مستقل، نه جذب هیأت علمی، نه فضای آموزشی استاندارد، نه آزمایشگاه و امکانات پژوهشی، و نه بیمارستان آموزشی تثبیتشده. آنچه باقی مانده، تنها یک عنوان بدون زیرساخت است.
۱. اعلام ارتقا، بدون هیچ اقدام اجرایی
تبدیل یک مجتمع آموزشی به دانشکده واقعی، نیازمند مجموعهای از اقدامات قانونی، اداری، مالی و آموزشی است. تاکنون هیچیک از این گامها به شکل پایدار برداشته نشده است. نه ساختار سازمانی مستقل تثبیت شده، نه اعتبار اختصاصی دیده شده، نه فرآیند جذب هیأت علمی آغاز شده و نه رشتههای مصوب متناسب با دانشکده پرستاری شکل گرفته است. بنابراین نمیتوان گفت ارتقا محقق شده؛ فقط اعلام شده است.
۲. چرا این توقف برای سقز زیانبار است؟
توسعه آموزش عالی سلامت در سقز صرفاً یک پروژه دانشگاهی نیست؛ میتواند به تربیت نیروی بومی، ماندگاری متخصصان، تقویت بیمارستانها، گسترش خدمات درمانی و کاهش تمرکز آموزش تخصصی در مرکز استان کمک کند. سقز با موقعیت جغرافیایی و نقش منطقهای خود میتواند به یکی از قطبهای آموزش و سلامت شمال استان تبدیل شود. اما این ظرفیت، بدون اقدام اجرایی، صرفاً یک وعده باقی میماند.
۳. ظرفیت مالیاتی؛ مسیر استفادهنشده
در شرایطی که منابع عمومی محدود است، «نشاندار کردن مالیات» میتواند یکی از مسیرهای تأمین مالی پروژههای اولویتدار باشد. پرسش جدی این است که چرا پروژهای با این اهمیت، با وجود اعلام رسمی ارتقا، تاکنون در فهرست طرحهای قابل تأمین از این ظرفیت قرار نگرفته است؟ اگر قرار است مردم در هزینهکرد بخشی از مالیات خود مشارکت کنند، پروژههای زیرساختی سقز نیز باید با برنامه مشخص، مطالعات فنی و پیگیری مستمر در این فرآیند دیده شوند.
۴. ساختمان و بیمارستان آموزشی؛ دو حلقه مفقود
موضوع واگذاری ساختمان جهاد کشاورزی به مجتمع نیز در مقطعی مطرح شد، اما به مرحله نهایی نرسید. حتی اگر چنین واگذاری محقق میشد، پرسش این بود که آیا پاسخگوی نیازهای بلندمدت یک دانشکده علوم پزشکی است؟ راهحل، یافتن یک ساختمان نیست؛ سقز به طرح جامع زیرساخت آموزش عالی سلامت نیاز دارد. از سوی دیگر، آموزش پرستاری و علوم پزشکی بدون بیمارستان آموزشی تثبیتشده عملاً ناقص است. باید مشخص شود کدام بیمارستان سقز قرار است نقش آموزشی داشته باشد و جدول زمانی آن چیست؟
۵. مطالبه روشن سقز
اکنون انتظار از مسئولان شهرستان از جمله شبکه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کوردستان و وزارت بهداشت، تکرار وعده سال ۱۴۰۲ نیست؛ ارائه نقشه راه اجرایی است. سقز باید بداند:
· وضعیت حقوقی و سازمانی دانشکده دقیقاً چیست؟
· ردیف بودجه مستقل آن کجاست؟
· برنامه جذب هیأت علمی چیست؟
· کدام بیمارستان قرار است نقش آموزشی داشته باشد؟
· برای فضای آموزشی استاندارد چه برنامهای وجود دارد؟
· چرا از ظرفیت «نشاندار کردن مالیات» استفاده نشده است؟
· و زمانبندی واقعی برای تثبیت دانشکده و توسعه رشتهها چیست؟
سخن پایانی
ارتقای مجتمع آموزش عالی سلامت سقز میتواند نقطه شروع تحولی مهم در آموزش و سلامت منطقه باشد؛ اما عنوان بدون بودجه، دانشکده بدون هیأت علمی، آموزش پزشکی بدون بیمارستان آموزشی و وعده توسعه بدون برنامه اجرایی، هیچکدام پاسخگوی نیازهای شهرستان نیست. واقعیت فعلی این است که پس از سه سال، هیچ اقدام اجرایی ملموسی برای ارتقا صورت نگرفته و سقز همچنان در نقطه صفر اجرایی این وعده ایستاده است. عبور از این وضعیت، تنها با پیگیری مستمر، تأمین اعتبار، استفاده از ظرفیتهای قانونی و ارائه زمانبندی دقیق ممکن است.
