دوصد گفته چون نیم کردار نیست
نقدی بر اظهارات شهردار و رئیس شورای شهر سقز در سمینار ثبت جهانی زیویه؛
✍میترا رحمانی، فعال اجتماعی
در جریان برگزاری سمینار جهانی ثبت زیویه، شهردار سقز و رئیس شورای شهر در سخنانی جداگانه مجموعهای از برنامههای مدیریت شهری را معرفی کردند. این برنامهها شامل ایجاد گذر تاریخی شیخمظهر تا مسجد دومناره، ایجاد پیادهراه فرهنگی مسجد دومناره تا موزه حمام حاجصالح، احداث پیادهراه فخررازی، تملک و احیای کاروانسرای تاجوانچی، مرمت خانههای تاریخی از جمله خانه کمانگر، فعالسازی بازار قدیم و تعریف کاربریهای فرهنگی–گردشگری در محلات تاریخی، تدوین دیپلماسی شهری و خواهرخواندگی با سلیمانیه و…. است.
مسئولان شهری همچنین تأکید کردند که هدف مدیریت شهری اتصال هویت سقز به هویت زیویه و تبدیل تاریخ شهر به موتور توسعه اقتصادی، است.
فاصله میان وعدهها و عملکرد؛ چهار سال بدون پیشرفت قابل توجه در حوزه عمل
اگرچه پروژههای اعلامشده میتوانند در صورت اجرا نقشی مهم در توسعه گردشگری و احیای هویت تاریخی سقز داشته باشند، اما بررسی وضعیت موجود نشان میدهد که طی بیش از چهار سال گذشته اقدام عملی و مؤثری در راستای اجراییسازی این طرحها انجام نشده است.
بر اساس مشاهدات و گزارشهای موجود:
تاکنون اجرای هیچیک از پروژههای اعلامشده آغاز نشده یا در مراحل مقدماتی قابل ارزیابی قرار نگرفته است.
– نصب یک المان بزرگ از سینهبند زیویه ـ که میتوانست نماد هویتی شهر و نقطه آغاز اقدامات نمادین باشد ـ در هیچیک از میادین انجام نشده است.
– ایجاد موزه تاریخی یا حتی یا پارک–موزه زیویه که سالها بهعنوان مطالبه عمومی مطرح بوده، حال که میراث فرهنگی از ساخت موزه با تملک بناها ناتوان بوده یا حتی کارشکنی می کنند انتظار می رفت شهرداری و شورا قدم عملی در این راستا بردارند اما فقط در حد وعده در سمینارها باقی ماند.
– بخش مهمی از فعالیت کمیسیون فرهنگی شورا و شهرداری در یک سال گذشته صرف موضوع نامگذاری «روز سقز» شده، اما این موضوع نیز تاکنون به نتیجه نرسیده است.
– در ۴ سال گذشته گام اولیه برای احداث پیاده راه و تملک بناهای تاریخی ناکام بوده و گمان هم نمی رود در چند ماه آینده به نتیجه برسد.
تحلیلگران حوزه مدیریت شهری تأکید میکنند:
– پروژههای اعلامشده باید دارای زمانبندی مشخص، بودجه مصوب و مسیر اجرایی قابل نظارت باشند.
– اقدامات نمادین و کمهزینه مانند نصب المانهای فرهنگی و ساماندهی مسیرهای تاریخی، باید بدون تأخیر آغاز شود.
– تعامل مؤثر با میراث فرهنگی، نهادهای مدنی و کارشناسان ضروری است.
– ضعف و بی برنامگی چند سال گذشته شورای شهر جبران و از شروع برنامه های غیرهدفمند خودداری شود.
در حالی که مدیران شهری سقز از «اتصال هویت شهر به هویت زیویه» و «تبدیل تاریخ سقز به موتور اقتصاد» سخن میگویند، شکاف میان وعدهها و عملکرد همچنان قابل توجه است. اجرای واقعی پروژههای تاریخی– فرهنگی میتواند سقز را به یکی از قطبهای گردشگری منطقه تبدیل کند، اما ادامه روند فعلی ممکن است این فرصت تاریخی را به مجموعهای از سخنان تکراری تبدیل کند.
