ضرورت حضور مددکار اجتماعی در تریاژ اورژانس؛ حلقه مفقوده در مواجهه با آسیبهای اجتماعی
سقزرووداو- در سالهای اخیر، افزایش حوادثی مانند کودکآزاری، همسرآزاری، تنشهای حاد خانوادگی و اقدام به خودکشی، زنگ هشداری جدی برای نظام سلامت و نهادهای اجتماعی به صدا درآورده است.
این موارد که اغلب توسط فوریتهای پزشکی به بیمارستانها منتقل میشوند، تنها به مداخلات درمانی محدود نمیشوند و نیازمند نگاهی چندبُعدی هستند.
بخش تریاژ اورژانس، بهعنوان نخستین نقطه تماس بیمار با سیستم درمانی، نقشی تعیینکننده در نوع و کیفیت رسیدگی دارد. در این مرحله، تمرکز اصلی معمولاً بر ارزیابی وضعیت جسمی بیمار است؛ در حالیکه در بسیاری از این موارد، ریشه اصلی بحران در بسترهای اجتماعی، روانی و خانوادگی نهفته است. همین موضوع ضرورت حضور یک مددکار اجتماعی در کنار پرستار تریاژ را بیش از پیش آشکار میکند؛ مسالهای که متاسفانه در بسیاری از بیمارستانهای استان کوردستان و به تبع آن سقز نادیده گرفته میشود و مددکاران و روانشناسان اجتماعی غایبان این حوزه از درمان میباشند.
در واقع، مددکار اجتماعی با دانش و مهارت تخصصی خود میتواند در همان لحظات اولیه، به شناسایی عوامل زمینهای، ارزیابی شرایط خانوادگی و اجتماعی بیمار و حتی پیشبینی خطرات احتمالی، راهکارهای حمایتی اجتماعی و اقتصادی حمایت از فرد در معرض آسیب و بیماری بپردازد. این مداخله بهموقع، علاوه بر تکمیل روند درمان، امکان ارجاع به نهادهای حمایتی، ارائه مشاوره و پیگیریهای بعدی را فراهم میکند؛ امری که در نبود آن، احتمال بازگشت بیمار به چرخه آسیب افزایش مییابد.
بیتردید، نادیده گرفتن ابعاد اجتماعی و روانی اینگونه بحرانها، به معنای درمان ناقص مسئله است. نظام سلامت، برای پاسخگویی مؤثر به پیچیدگیهای روزافزون آسیبهای اجتماعی، نیازمند رویکردی جامع و میانرشتهای است.
برهمین اساس، استقرار مددکار اجتماعی در بخش تریاژ اورژانس، ضرورتی اجتنابناپذیر در مسیر ارتقای کیفیت خدمات درمانی و کاهش آسیبهای اجتماعی در جامعه بوده که امید است مورد توجه مسئولان دانشگاه علوم پزشکی کوردستان و روسای بیمارستانها قرار گیرد.
ـ محسن مصطفایی
سلام
به نکته خیلی مهم اشاره کردین
ممنون میشم نویسنده متن رو معرفی بفرمایید