مشکلات چندوجهی در آموزش و پرورش سقز؛ از صندلیهای خالی مدارس حاشیه تا حذف تدریجی کلاسهای روستایی
سقزرووداو- آموزشوپرورش شهرستان سقز با زنجیرهای از مشکلات بنیادین از گذشته تاکنون دستوپنجه نرم میکند که برآیند آنها، تعادل ساختار آموزشی منطقه را به هم زده است.
این مسائل طیف مختلفی از مشکلات و کمبودها را شامل میشود: از کمبود شدید امکانات سختافزاری مانند میز، صندلی و تجهیزات ورزشی در مدارس حاشیهای تا بلاتکلیفیهای مدیریتی، کسر نیروی متخصص و چالشهای حاد در پوشش تحصیلی مناطق روستایی.
۱. ساماندهی مدیریتی و نیروی انسانی:
تثبیت وضعیت مدیریتی مدارس و تعیین تکلیف سریع کادر اجرایی جابهجاشده، نخستین الزام برای خروج از وضعیت جاری برخی مدارس است.
اگرچه ورود ۳۰ معلم جدید از دانشگاه فرهنگیان میتواند بخشی از فشار موجود در مقطع ابتدایی را بکاهد، اما جبران کمبود معلمان متخصص در دروس پایه و مهارتی نیازمند برنامهریزی هدفمند و کارآمدتر است.
۲. شفافیت و نظارت بر بخش غیردولتی:
رهاسازی نظارت بر مدارس غیردولتی آسیبهای جدیتری به بدنه آموزش میزند. کنترل مستمر شهریهها، تضمین رعایت حقوق معلمان، بهکارگیری نیروهای مجرب و دریافت وجوه قانونی و شفاف، نیازمند سازوکار نظارتی پایدار است و نباید به بازدیدهای مقطعی و تشریفاتی تقلیل یابد.
۳. تهدید عدالت آموزشی در روستاها:
بزرگترین هشدار مدیریتی در آموزش سقز، خطر ترک تحصیل دانشآموزان روستایی پس از دوره ابتدایی است. کانال دهنگی دێهات اشاره نموده که اعمال سختگیرانه شرط «حدنصاب ۱۲ دانشآموز» برای تشکیل کلاسهای متوسطه اول، متناسب با واقعیتهای منطقهای نیست. عدم تشکیل کلاس هفتم به دلیل حدنصاب، عملاً مبنای پایههای هشتم و نهم را در سالهای بعد از بین میبرد.
در این رابطه باید تاکید کرد که اتخاذ تصمیمات آموزشی باید بر اساس مؤلفههای بومی شامل فاصله جغرافیایی، ایمنی راهها، وسع مالی خانوادهها و افت تمایل به حضور در مدارس شبانهروزی صورت گیرد.
عدالت آموزشی زمانی تحقق مییابد که جغرافیا و شرایط اقتصادی، مانعی برای تحصیل دانشآموزان ایجاد نکند. آموزشوپرورش سقز نیازمند اتخاذ حدنصابهای انعطافپذیر برای مناطق کمجمعیت، تجهیز عادلانه مدارس حاشیه شهر، تأمین نیروی متخصص و اعمال نظارت شفاف بر تمامی بخشهاست.
