رتبه واقعی تو، در زندگی است نه عدد کنکور
– شایان حسن‌زاده، مددکار اجتماعی
باز هم نتایج کنکور آمد و باز هم یک عدد قرار است درباره آینده هزاران جوان قضاوت کند؛ عددی که برای یکی افتخار می‌آورد و برای دیگری، گاهی آغاز روزهای تلخ ناامیدی است.
اما آیا یک رتبه می‌تواند ارزش یک انسان را تعیین کند؟
سال‌هاست نظام آموزش‌وپرورش و جامعه، موفقیت را بیش از اندازه به قبولی در کنکور و ورود به چند رشته و دانشگاه خاص گره زده‌اند؛ تا جایی که یک آزمون چندساعته، به معیار سنجش هوش، شایستگی و آینده جوانان تبدیل شده است.
در این میان، جوانانی هستند که شاید رتبه خوبی در کنکور نیاورده باشند، اما شرافتمندانه کار می‌کنند، به خانواده کمک می‌کنند، مسئولیت زندگی را بر دوش می‌کشند و با همه سختی‌ها ایستاده‌اند.
رتبه این جوانان در زندگی، ممتاز است.
جوانان ما بسیار ارزشمندتر از آن‌اند که با یک عدد سنجیده شوند. کاش در کنار کلاس‌های کنکور، کلاس‌های خودباوری، اعتمادبه‌نفس، تاب‌آوری و مهارت‌های زندگی هم جدی گرفته می‌شد.
اگر امروز رتبه‌ات آن چیزی نیست که می‌خواستی، ناامید نباش.
تو کارنامه‌ات نیستی.
اما اینجا دیگر فقط پای یک توصیه به جوانان در میان نیست؛ پای یک مطالبه جدی از آموزش‌وپرورش است.
چرا نظام آموزش‌وپرورش برای رتبه، تست و رقابت برنامه دارد، اما برای خودباوری، سلامت روان، کشف استعداد و آماده‌کردن جوانان برای زندگی واقعی برنامه‌ای هم‌سنگ آن ندارد؟
مسئولان آموزش‌وپرورش باید پاسخ دهند: تا کی قرار است آینده یک نسل را به یک آزمون چندساعته گره بزنیم؟
وقت آن است که آموزش‌وپرورش از شعار عبور کند و برای کاهش فشار روانی کنکور، تقویت مهارت‌های زندگی و معرفی مسیرهای متنوع موفقیت، برنامه عملی و قابل سنجش ارائه دهد.
جوانی که رتبه مطلوب نگرفته، نباید قربانی یک نظام رقابتی شود؛ او سرمایه این جامعه است.
از آموزش‌وپرورش مطالبه کنیم که به جای ساختن نسلی مضطرب برای قبولی در کنکور، نسلی توانمند برای زندگی تربیت کند.
کنکور باید یک آزمون باشد؛ نه حکم سرنوشت.
