از حاشیهراندن اقتصاد تا نادیدهگرفتن تاریخ سقز؛ آیا جایگاه سقز در کوردستان عمداً کمرنگ میشود؟
سقزرووداو- سقز با ظرفیتهای گسترده اقتصادی، موقعیت مرزی و بیش از ۱۵۰ اثر تاریخی ثبت ملی، یکی از کانونهای مهم تاریخ، فرهنگ و تمدن کوردستان است؛ اما چرا این ظرفیتها در سیاستهای توسعهای و فرهنگی این استان سهمی متناسب ندارند؟ آیا حاشیهراندن اقتصاد سقز و کمتوجهی به میراث تاریخی آن، دو روی یک سیاست مدیریتی نابرابر فعلی در کوردستان نیست؟
سوالاتی که در سالهای اخیر در ذهن شهروندان سقزی نقش بسته اما تاکنون مسئولان ارشد استان، پاسخی بدان ندادهاند و این مساله اخیرا برجستهتر شده است.

زیویه در انتظار ثبت جهانی؛ میراث تاریخی سقز چرا اولویت نیست؟
در حالیکه انتظار میرفت پیگیری احیا، حفاظت، توسعه و ثبت جهانی زیویه به عنوان نگین تاریخ و تمدن کوردستان، ساخت موزه تاریخی یا ترکیبی در سقز، احیای آثار چندین هزار ساله و… اولویت مدیریت فرهنگی و همچنین نماینده عالی دولت در استان و معاونین وی باشد اما متاسفانه رویکرد و اقدامات آنان برخلاف این انتظارات و الزامات دیده میشود که در ادامه به برخی از این مطالب در قالب پرسش اشاره میشود.
اقتصاد و توسعه؛ سهم سقز از سرمایهگذاریهای استان کجاست؟
آقای استاندار! اصلاً شما شناختی از تاریخ و جایگاه سقز و قلعه زیویه دارید؟ آیا معاونین و مشاورین شما در این رابطه با توجه به تجارب قبلی، شناخت و مشاوره دقیق و مستندی به شما برای اولویتبندی برنامهها ارائه دادهاند؟ در دوران مدیریت شما کدام سرمایهگذاری بزرگ یا پروژه اقتصادی تحولآفرین در سقز آغاز شده است؟ برای بازگشایی معبر مرزی سیف چه کردهاید؟ چرا سقز، با وجود ظرفیتهای تجاری، صنعتی و گردشگری، همچنان در انتظار تصمیمهای عملی است؟ آیا این شهرستان فقط هنگام شمارش جمعیت، در برنامههای مدنظر شما بخشی از استان کوردستان است؟

تفاوت در اولویتهای فرهنگی؛ چرا سقز کمتر دیده میشود؟
آقای مدیرکل میراث فرهنگی! چرا برای برگزاری مراسم و برجستهسازی ظرفیتهای فرهنگی برخی شهرستانها جلسات و برنامههای متعدد برگزار میشود، اما زیویه، یکی از محوطههای شاخص باستانی منطقه، همچنان در انتظار اقدام مؤثر برای حفاظت و پیگیری ثبت جهانی است؟ نشست سال گذشته با پیگیری نماینده مجلس و موزه ملی ایران و میزبانی شهرداری سقز برگزار شد؛ سرنوشت مصوبات و وعدههای آن چه شد؟ چرا گزارشی شفاف از اقدامات انجامشده ارائه نمیکنید؟ چرا به سقز کمترین توجهی ندارید؟
احیای میراث دیگر شهرستانها ارزشمند است؛ اما چرا این توجه و تحرک مدیریتی برای سقز تکرار نمیشود؟ آیا ارزش تاریخی زیویه کمتر از رویدادهای هنری و آیینی است که برای آنها هزینه، زمان و ظرفیت تبلیغاتی گستردهای صرف میشود؟ اگر چنین نیست، این تفاوت در اولویتگذاری را چگونه توضیح میدهید؟ از آن ۳ هزار و ۲۰۰ میلیارد سرمایهگذاری بخش گردشگری، چقدر متعلق به سقز بوده است؟
حاشیهراندن تدریجی سقز؛ نگرانی از کمرنگشدن جایگاه تاریخی و اقتصادی شهرستان
نگرانی فقط محرومیت اقتصادی یا فراموشی یک محوطه باستانی نیست؛ مسئله، تلاش بیصدای مستقیم یا غیرمستقیم نهادهایی مانند میراث فرهنگی برای کمرنگشدن تدریجی جایگاه سقز در نقشه توسعه و حافظه تاریخی کوردستان است. هرچند ادعای حذف عامدانه تاریخ سقز نیازمند مستندات مشخص است، مدیران مسئول باید توضیح دهند چرا ظرفیتهای این شهرستان در عمل کمتر دیده میشوند و چه برنامهای برای جبران این وضعیت دارند؟
پرسش از استاندار و مدیرکل میراث فرهنگی؛ مسئولیت این بیتوجهی با کیست؟
آقای استاندار و آقای مدیرکل! اگر سقز در سیاستهای اقتصادی و فرهنگی استان جایگاهی برابر دارد، چرا این برابری در سرمایهگذاری، اجرای پروژهها و حفاظت از میراث تاریخی آن دیده نمیشود؟
مطالبه پاسخگویی؛ سرنوشت پروژهها و وعدههای پیشین چه شد؟
مطالبه سقز روشن است: پایاندادن به حاشیهراندن این شهرستان در معادلات اقتصادی، فرهنگی و تاریخی کوردستان؛
از استاندار و مدیرکل میراث فرهنگی انتظار میرود بهجای وعدههای کلی، گزارشی شفاف از عملکرد خود ارائه دهند؛ علت نادیدهانگاری سقز و قلعه زیویه چیست؟ زمانبندی مشخصی برای پیگیری ثبت جهانی زیویه اعلام کنند؛ سرنوشت مصوبات پیشین را روشن سازند و درباره سرمایهگذاریهای اقتصادی، پروژههای توسعهای و بازگشایی معبر مرزی سیف پاسخگو باشند.
پرسش و درخواست مطالبه گری از مسئولان شهرستان سقز
از نماینده مجلس، فرمانداری سقز، امام جمعه، شورای شهرستان و رسانهها نیز انتظار میرود این مطالبات را بهطور مستمر پیگیری کنند و اجازه ندهند حقوق تاریخی و اقتصادی سقز در سکوت و بیتفاوتی فراموش شود، هر چند انتقادات جدی از نهادهای شهرستان از جمله کم تحرکی فرماندار و میراث فرهنگی در این حوزه وجود دارد.
توسعه عادلانه؛ سهم سقز از بودجه، سرمایهگذاری و صیانت از میراث کجاست؟
مطالبه مردم سقز امتیاز ویژه نیست؛ سهم عادلانه از بودجه، توسعه، سرمایهگذاری و صیانت از میراث تاریخی کوردستان است. اگر مسئولان استان خود را متعهد به برابری میان شهرستانها میدانند، باید این تعهد را در تصمیمها، اعتبارات و اقدامات قابل سنجش نشان دهند. مردم سقز دیگر به وعدههای تازه نیاز ندارند؛ آنها پاسخ روشن، برنامه زمانبندیشده و نتیجه عملی میخواهند.
مطالبه نهایی؛ پایان بیتوجهی به سقز با پاسخ روشن و اقدام عملی
اکنون نوبت مسئولان است که پاسخ دهند: سهم سقز از توسعه کوردستان کجاست و چه زمانی این بیتوجهی پایان خواهد یافت؟